شایلین جون

روز ١٧ تیر ماه با مامان و مامانجونم رفتیم مطب دکتر لسانی. بعد از معاینه دکتر ٢ تا آمپول روی پاهام زد من خیلی گریه کردم  آخه خیلی دردم گرفت ولی وقتی اومدیم خونمون دیگه گریه نکردم و خوابم برد .

تولد یک ماهپی من با تولد ٣٥ سالگی بابا همزمان شد مامانم روی کیک یه عروسک کوچولو ام واسه من گذاشته بود من و بابام باهم کلی عکس گرفتیم

من شایلین کوچولو هستم که روز شنبه چهاردهم اردیبهشت ماه سال ١٣٩٢، ساعت ٨:٠٥ صبح در بیمارستان شرکت نفت تهران، با دستای خانم دکتر منصف اصفهانی مهربون، بدنیا اومدم . من گریه میکردم اما همه خندیدن و خانم دکتر گفت: وای خانم محمدی چه دختر خوشگلی... وقتی مامانم صدای گریه منو شنید از بس که خوشحال شدگریه کرد... آخه مامانم خیلی منو دوست داره... خانوم پرستارا تند تند منو شستن و منو پیچیدن توی یه پارچه سبز، دیگه گریه نکردم و منو بردن که مامانمو ببینم، مامانم میگه همینطور که تو بغل خانوم پرستاره بودم با چشمای ریزم به مامانم نگاه میکردم بعدم  منو بردن تو یه اتاق دیگه و بهم یه لباس خوشگل صورتی پوشوندن و بعد رفتم پیش مامانم اونجا با...